Gözümü kapattığımda ilk öğretmenimi hatırlarım bir resim gibi gözümün önünde
Gülüşü,  tahtaya bizler için yazdıkları,  içim mutlulukla dolar.
Ben  her öğretmenler  günü  değil, zamanda  önemli değil öğretmenimi  hiç unutmadım
Saygı ile anıyorum.
Keşke görebilsem, ilk öğretmenimin elini öpebilsem o kadar isterdim ki.
Çocukluğum, kurşun kalemin kokusu, kenarları kıvrılmış defterim.
Diz altı beyaz çoraplarım, cebimde kolalı mendilim, iki örgülü saçımdaki kurdeleler
Teneffüslerde koşmaktan dağılan saçlarımı kendi tokası ile toplayan öğretmenim.
Bir resim gibi gözümün önünde,
Yanlışlarımı silerken yıprattığım defter yaprakları, okumayı sökünce öğretmenimden aldığım aferin,
Ödevlerimdeki yıldızlar benim başarımın arkasındaki öğretmenim nasıl unuturum,
Güldüğün de  gözleri  gülen  öğretmenim  seni  hiç  unutmadım.
Annemin elimden tutup ilk okula gelişim işte öğretmenin demesi
o zamanlar bilemezdim.  Büyüdüğümde hatta anne, anneanne olduğumda
seni hala çocuk yüreğimle anıp çocuklaşacağım, O heyecanı mutluluğu yaşayacağımı.
Bir tek dileğim var bir kez olsun elini öpebilseydim. O KADAR İSTERDİMKİ...
Yılda bir gün degil hergün onların cocuklarımız ögretmenlerimize emanet. Tüm ögretmenlerin ögretmenler günü kutlu olsun.


ZERRİN BÜYÜKKARAY
Bu posta 511 defa okundu