Evet seçtiğim şarkı: Metallica 'dan "Nothing Else Matters" Ne diyor şarkıda "Başka hiçbir şeyin önemi yok" Hımmm yok mu gerçekten? Veya nelerin önemi olması lazım, nelerin olmaması? Kendi elimizle, kendimiz önemli addederken bazı şeyleri ne kadar lüzumsuz olduklarını anlamak için zaman mı geçmeli?
İç sıkıcı olmaya gitmesin konu. Depresif bir ruh hali sergileyen insanları sevmem. Kendimi hele hiç.
"Hayat bizim istediğimiz gibi
yaşarız.
Bütün bu sözleri öylesine söylemiyorum.
Hergün bizim için yeni
bir şeyler var.
Ufkumuzu açan farklı bir bakış açısı için"
Şarkıyı değiştirme zamanım geldi. Derin düşünmeden üstünkörü birşeyler yazma hakkını kullanıyorum bu yazıda. "Ne yaptıkları umurumda olmadı" diye bağırıyor abi derinlerden. Umursamadan yazmaya devam o zaman. Çılgın kız Pink' ten bir şarkı seçelim bakalım şimdi. Tamam parti başlasın. Aaaaaaa, hadi başlasın bakalım. Havalar güzelleşiyor.
Yavaş yavaş tatil hayalleri kurulmaya başladı. Varsın kar yağacak haberleri söylensin. Deniz, kum, güneş. Bir kış boyunca yorulan bedenleri, ruhları, beyinleri dinlendirme zamanı.
Ya olmayıpta ,yorulmayanlar ne yapar? Onlara hergün bayram nasıl olsa; yaşasınlar kam alsınlar dünyadan. Eller havaya modunda yaşa, eğlen coş, mutluluğa koş. Haydi bir iki, bir iki. Şappi, şappi, tey, tey, tey.....
Güzide sanatçılarımızdan bir beste seçelim şimdi. Bu şarkıyı tüm sevipte ayrılanlar için armağan ediyorum "Artık kısa cümleler kuruyorum" Şebnem Ferah. Ne kadar önemlidir, yazı yazarken kısa cümleler kurmak. "İlgisi dağılmasın ve hemen algılasın okuyucu" der dururlar.
Ama önemi olmadığını, anlıyorum aslında. Zihniyet, kelimeye söz geçiremiyor. Nasıl isterse öyle algılıyor. Sanmak istediğini, görmek isteyen insan; yanıldığında ne hisseder merak ediyorum?! Yüzü kızarır mı acaba? Utanır mı? Ben olsam çok utanırdım!
"Son günlerde çok düşünür oldum.
Zor zamanları çabuk atlatır oldum.
Kabullendim her şeyi olduğu gibi,
yola çıktım yarınlara.
Hayatıma giren herkese yaşanmış her şeye.
Teşekkürler büyüyorum sizinle."
Helal Şebnem sana. Yüreğine sağlık diyorum, iyi insan. İşini sevdiği ve istediği için yapan insanları seviyorum. Hele bir de; etrafı umursamadan, başına buyruk bildiği yolda ilerleyenleri daha fazla. İnandığı şeyler uğruna mücadele etmekten, daha güzel ve anlamlı bir şey olabilir mi hayatta?!
Noktayı Özlem Tekin' le
koymalıyım mutlaka. Ne diyor:
"Dağları deldim tekbaşıma, çölleri
aştım.
Bir tek ben erleri yendim, kız başıma.
Sen de yıkılma"
Yıkılma. Asla yıkılma. Ne yıkmalı ki insanı hayatta?! Değer mi hiçbir şeye? Kim, kime neden muhtaç olsun ki. Hep denilmez mi akşam olduğu zamanlar " Evli evine köylü köyüne " diye.
Gitmekten korkulan evler, gidilmek istenmeyen köyler mi var hayatta? Korkumuz yok, olmamalı. Biliyoruz içimizdeki cevheri. Sahip olmayan düşünsün.
Anlamsız, plansız, sıkıcı bir yazı farkındayım. Yazılması gerekliydi. Yazıldı.
????? Bu posta 436 defa okundu
