*İçeri girer girmez neşeyle bağırdı**
-Anne biliyor musun bugün yuvada ne oldu?
- Görmüyor musun ? Telefonla konuşuyorum.
Herkesin sevdiği şey birbirine benzemiyordu. Annesi telefonu, babası arabayı
seviyordu.Her şey erteleniyordu, telefon ve araba söz konusu olduðunda... Bir de eve
misafir gelecek oldu mu kendisine hiç yer kalmıyordu.Nerelere gitseydi? Annesi kapattı telefonu.
Mutfaktan tencere sesleri geliyordu. Koşarak yanına gitti:
-Sana yardım edeyim mi ? dedi, en sevimli halini takınarak. Annesi manalı manalı baktı:
-Hayırdır? Bir yaramazlık mı var? Bak bir de seninle uğraşmayayım. Çok yorgunum
zaten.
Yorgunluk nasıl bir şeydi ? Bazen elinde oyuncağıyla uykuya daldığında  aneannesi
oyuncaðý yavaþça elinden alýr :
-'Nasıl yorulmuş yavrucak. Uykunun gül kokulu kolları sarsın seni..'*
*diyerek alnına bir öpücük konduruverirdi.**
Yorgunluk gül kokulu bir uykuya dalmaksa eğer, neden annesi kendisiyle böyle
kızgın kızgın konuşuyordu.
--Anneciğim yorulduðun zaman gül kokulu uykulara dalarsın. Anneannem öyle
söylüyor.
--Uykuya dalayım da, gül kokuları kusur kalsın. Yorgunluktan ölüyorum.
Bu kelimeden nefret ediyordu.'Yorgunum, yorgun olduðumdan, böyle
yorgunken'.. .
--Anneciðim sen yorulma, diye...
--Yemekte konuþuruz çocuðum. Bankada iþler yetiþmedi. Baban gelene kadar bunlarý
bitirmem lazým. Hadi sen oyna biraz.
Hani siz yoruluyorsunuz ya...Eeee... .Bende oynamaktan yoruluyorum. Ne yapayým
bilmem?
Yapýlmamasý gerekenleri biliyordu da büyükler, yapýlmasý gerekenleri hiç
bilmiyorlardý
Iþýklar söndü birden.
Annesi öfkeyle söylenmeye baþladý.
--Mum da yok! diye diye karýþtýrdý dolaplarý el yordamýyla.
Çocuk sýrtüstü yatýp, anneannesinin köyünü düþündü. Gaz lambasýnýn ýþýðýnda
deli tavþan masalýný anlatýþýný.
Deli tavsanýn duvardaki aksini getirdi gözlerinin önüne. Anneannesi gibi iki
ellerini birleþtirip iþaret parmaklarýný yukarý kaldýrarak
tavþan kafasý yaptý.
''Bak deli tavþan'' diyerek parmaklarýný oynattý. Yoldan geçen arabalarýn
farlarý duvardaki tavþana yol açtý. Tavþan alabildiðine hür
dolaþtý saðda solda. Otlarla kuþlarla konuþtu. Sonra yorgun düþtü. Duvardaki
görüntü minik avuçlarýn açýlmasýyla kayboldu. Kolu yavaþça
kanepeden aþaðý sarktý.
Sonra ýþýklar geldi.
Kadın çocuðun hiç konuþmadýðýný akýl etti. Birden kanepeye koþtu. Küçücük
dizlerini karnýna doðru çekerek uykuya dalmýþtý.
Masanýn üstündeki dosyalara baktý iðrenerek. Dindirilmez bir piþmanlýk doldurdu
içini.
Uyandýrmaktan korka korka küçük alnýna bir öpücük kondurdu.
Çocuk sanki bir ipucu bekliyormuþçasý na aralanan gözleriyle mýrýldandý;
-- İşin bitince beni sever misin anne? dedi.
Kadın, sevilmek için randevu alan çocuğuna bakarak sabaha kadar ağladı.
*******
*Lütfen sevgimizi yarınlara ertelemeyelim. Hayat telaşına kapttırıp kendimizi,
sevdiklerimizi ihmal etmeyelim. **
Unutmayalým ki, yaþamýn en güzel yaný sevgidir.
*
*Unutmayalım ki yarın kimseye vaat edilmemiştir. *

Sadece sevmeni istiyorum beni Herkim olursan ol sev Yüreğinle sevTaa derinlerde hisset sevgimi Tüm hücrelerinde yansın aşkın ateşi Yüreğinle sev beni...!

Yalnız gözler yetmezGözler yetmez beni sevmeye
Yüreğinle sev beni...!

O yandıkça içinde GözLeRin DoLsun!!! Benim için ağla ÜzüL, BeKLe BeNi

HeP yüReqinLe Sev BeNi yaLanDaN BiR SevMeK oLMaSıN Bu...! YaLancı Sevqi yaLancı SevqiLi isTemiyORum BeN
YüReqinLe Sev BeNi...

AdıMı sÖyLerKeN titResiN DuDaKLaRıN;AdıMı duYDuquNda YüreqiN yaNsıN GözLeRiNin öNüNDe heP BeN oLayım

YüReqinLe Sev BeNi...!Geceleri bir o kadar daha uzun gelsin sana Beni düşünmekten gecelerce uyuma Ağlamaktan

g ö z l e r i n ş i ş s i n Sen yine de beni sevmekten bıkma
Usanmadan bekle beni Yalvar Tanrı'ya HeR yaLnıZ KaLDıqıNDa...!

BeNim heP SeNi Sevdiqim Gibi Sev!!! KaR$ıLıKSız SeVqiNi veR Bana...
Söyle;Tüm BunLaRı yapaBiLiRmiSin teK ßa$ıNa?


Gel ‘ben’ bildiğim...
Gel'inadı'sevdiğim...
Gel ömrüme ‘şans’ dediğim…
Gel ‘aşk-ı yar’ eylediğim…

Gel''Adında fetihler gizlim''...

Tek.... seni sevdim....biliyor musun?

SEVGİYLE  KALIN
-RÜYA-