Toprak temizdi.
Gökyüzü ve hava temizdi. Bize sundukları da.
Biz de temizdik.

Pazardan peynir almak risk değildi, sokak satıcıları dosttu. Onlarla selamlaşıyorduk. Merhabanın hatırı vardı.
Hijyen, kalite ve garantinin belgesi işte bu merhaba idi. Sütçümüz, yoğurtçumuz, sebzecimiz vardı. Hal hatır sorduğumuz, hangi zeytinden hoşlandığımızı bilen, iyi peynirden bizi haberdar eden bakkalımız vardı. Şimdi. Şimdi potansiyel tehlike olarak görüldüğümüz ve üstümüz arandıktan sonra girdiğimiz süper marketlerin on binlerce çeşidinin arasında 'merhaba'dan mahrum alış veriş yapıyoruz. Labirentin içinde raflarda şekiller, mesajlar ve imajlar var.

Bir eski Türk kasabasında, bir yaşlı derviş varmış. Bu yaşlı derviş, kasaba sokaklarında durmadan dolaşır, boyunada;

“Yapan, kendine yapar”! de- r dururmuş.

Bu sözü dilinden hiç eksik etmezmiş. “Yapan, kendine yapar”.

O kasabadaki kötü yürekli bir kadın, sık sık evinin önünden, “yapan, kendine yapar”, diye bağırarak geçen bu dervişten tedirgin olmuş, bıkmış.