Atalet fırsatların katilidir.

 

Kısa boylu ve zayıf bir genç yanında duran uzun boylu ve iri yapılı arkadaşına dönerek “Ben senin yerinde olsam  dünya ağır siklet boks şampiyonu olurdum” demiş. Bunu duyan diğer arkadaş da dönerek şu cevabı vermiş: “Seni dünya hafif siklet boks şampiyonu olmaktan alıkoyan ne?”

Hepimizin  fıkradaki arkadaşlar gibi  kendi şartlarımızda elimizden gelenin en iyisini yapmak yerine  “başkalarının yerinde olsaydık” neler yapacağımıza odaklandığımız zamanlar olmuştur. İçinde bulunduğumuz durumu ve şartları farkedemeyiz.

Başarmak istediğiniz bir hedefi düşünelim. Mesela sigarayı bırakmak,günlük düzenli olarak kitap okumak,aylık faaliyetlerimizi raporlamak vs. Hedefimize ulaşabilmek için neler yapmamız gerektiğini biliyoruz. Bu yapmamız gerekenleri niçin yapmamız gerektiğini de biliyoruz. Eğer istersek nereden başlayabileceğimizi ve işleri nasıl yapabileceğimizi de biliyoruz. Yapmamakla neler kaybettiğimizi  yaparsak neler kazan acağımızı da biliyoruz. O işi yapmayı istediğimizi de düşünüyoruz. Ama yine de bu atalet faktöründen dolayı yapamıyoruz. İlk adımımızı atıp eyleme geçemiyoruz ya da başladığımız eylemden vazgeçiyoruz..

Türkiyede en yaygın kişisel atalet örnekleri nelerdir diye yapılan  bir ankette katılımcılara “yapmamanız gerektiği halde yaptığınız ya da yapmanız gerektiği halde yapmadığınız 3 şeyi yazar mısınız?” diye sorulmuş. En çok gelen 10 cevap şunlar çıkmış:
 
Yabacı dil öğrenmemek,
Kitap okumamak,
Sigarayı bırakmamak,
Düzenli spor yapmamak,
Ailesine ve coçuklarına yeterince zaman ayırmamak,
Deprem önlemleri almamak,
Televizyonu aşırı düzeyde seyretmek,
Tasarruf yapmamak veya çok israf yapmak,
Fazla kilolardan kurtulmamak,
Yaptığı günlük veya yıllık planlara uymamak.

Yapılan başka bir araştırmada da insanlar neden eyleme geçemezler? Neden atalet halinde yaşarlar sorularının cevabı aranmış. Temel nedenlerin şu faktörler old uğu ortaya çıkmış;
 
Hedef yokluğu,
İç disiplin (irade) zayıflığı,
Kısa vadeli düşünmek ya da uzağı görememek,
Alınganlık ve   motivasyon yetersizliği,
Negatif kurum kültürü,
Başarısızlık korkusu,
Standart ve kriter algısının olmaması,
Öğrenilmiş çaresizlik duygusu,
Hedefin gerektirdiği asgari yeterliliklere sahip olmamak,
Zaman kullanma bilincinin olmaması,
Objektif bir performans değerlendirme sisteminin olmaması,
Ynlış yorumlanmış kadercilik anlayışı,
Açık değil imalı iletişim kültürüne sahip olmak,
Sert gerçeklerle yüzleşme cesaretine sahip olmadığı için bu tür verileri görmezden gelmek.

Ataletten kurtulup, her türlü hayırlı faaliyette hızlı ve güzel sonuçlar alıp, hedeflerimize tam zamanında ulaşmak temennisiyle...