Evli kadın özellikle yerini almaya can atan genç kızlardan çekinir. Kocasını tehlikeli rakibenin elinden kurtarmak için, alır yolculuğa çıkarır, eğlendirmeye çalışır.

Ağlayıp,sızlamaya, sinir nöbetlerine, canına kıymaya filan başvurur. Ancak ağlayıp sızlamanın, dırdır etmenin fazlası da kocayı kaçırır. Böylece kadın, en çekici olması gereken anda dayanılmazlaşır.

Oynadığı oyunu kazanmak istiyorsa: Dokunaklı gözyaşlarıyla, yiğit gülümsemeleri; gözdağıyla, işveyi eşit oranda kullanacaktır. "(Kadın adlı eseri)

Tanıdık geliyor mu size bu sahneler?
Ağlayan sızlayan, sinir nöbetleri geçiren kadınlar.
Erkeği bağlama çalışmaları yaptığını düşünürken, firar etmesine zemin hazırladığını kaç havvakızı biliyor acaba?

Kendisinin vazgeçilmez olmasını kadınca bir kurnazlıkla oynadığı, salya sümük oyunuyla başaracağını düşünüyorsa yanılıyor. Umarım Simone ve ben de yanılırız!

Kadın ve erkek daima hiyerarşik bir mücadele içindedir. Güç gösterileri içinde elim sende oyunu oynama misali; birinden, diğerine geçer padişahlık.

"Benim dediğim olacak, hayır benim."
"Ben daha akıllıyım, kadın aklınla nereye kadar?"
"Duygusuz kaba adam, acımasızsın."bu da uzar gider...

Sonrasında gövde gösterileri ve ağlayıp sızlanma sahneleri
Hep tekerrür, hep tekerrür.
Bizim de canımız var, biz de insanız.
Yeter gari!