Renklerin ustası olarak anılan büyük bir  ressamın öğrencisi eğitimini tamamlamış. Büyük usta  öğrencisini uğurlarken, yaptığı resmi şehrin en  kalabalık meydanına koymasını ve yanına da kırmızı  bir kalem bırakmasını, halktan beğenmedikleri  yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı  iliştirmesini istemiş.Öğrenci birkaç gün sonra resme  bakmaya gittiğinde resmin çarpılar içinde olduğunu  görmüş.
Üzüntüyle ustasına gitmiş.

Usta ressam  üzülmemesini ve yeniden resme devam etmesini  önermiş.Öğrenci resmi yeniden yapmış..Usta yine  resmi şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını  istemiş fakat bu kez yanına bir palet dolusu  çeşitli renklerde boya ile birkaç fırça koymasını ve
 yanına da insanlardan beğenmedikleri yerleri  düzeltmesini rica eden bir yazı ile bırakmasını  önermiş.Öğrenci denileni yapmış.Birkaç gün sonra  bakmış ki resmine hiç dokunulmamış. Sevinçle  ustasına koşmuş. Usta ressam şöyle demiş:  "İlkinde insanlara fırsat verildiğinde ne kadar  acımasız bir eleştiri sağanağı ile  karşılaşılabileceğini gördün. Hayatında resim  yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı.  İkincisinde onlardan yapıcı olmalarını istedin.  Yapıcı olmak eğitim gerektirir. Hiç kimse bilmediği  bir konuyu düzeltmeye cesaret edemedi. Emeğinin  karşılığını, ne yaptığından haberi olmayan  insanlardan alamazsın. Sakın emeğini bilmeyenlere
 sunma ve asla bilmeyenle tartışma"...Bu posta 955 defa okundu