yönsüzleşirken yöneldiğim yönler
adayışla çarpan yüreğim
ki; kükreyen bir cıyırtı
taşardı, taşardı, taşardı terlerimden
ve yüzleşirdim sığlıklarımla
kaybolan izleriydim gece seyirlerinin
bir kent düşerken parmaklarımdan
kemirgen dövünüşlerle sallanırken arz
mürekkebimin koşumsuz kelimeleri
celladıydı meydanların
kırmızılığında geçtiğim gölgeler
ki; gölgeler
en erkek haliyle
hâyalî kahramanlarıydı çocukluğumun
.....,
-------------
usandım
her saatin beynime vura-vura yaşam salgılamasından
bıktım artık
hissettirilmeden duyulan gururlardan
irkildim
sularımı bulandıran rap-raplardan
her çağa sil baştan doğurduğum çocukların günahlarıyla başlamaktan
ki günah; etime pus düşüren yılanların kararmış gülüşüyken
ve benim boyumu aşan meramlarım
tüy bitirirken kavgalarıma
öyleyse yüreğim
tutuştur dehlizlerini kâdim korkuların
çünkü
bize yaşamak, bize yaşamak, bize ya-şa-mak
korkudan da öte
hep kanıksanmış bir deneyim
alıntı
powered by SitelinkxBu posta 569 defa okundu






