Şimdi nasıl bir yorumlamaya gitmeli acaba? İlişkilerimiz Ali Baba' nın çiftliğindeki; öküzler, boğalar ve inekler arasında devam ediyor bu durumda. Canı istediği zaman yiyen, canı istediği zaman çiftleşen cinsler. İçgüdü diyerek, Allah ne verdiyse!

Bu benzetme yıllardır yapılır; boğa erkek, dolasıyla inek kadın. Öküz olmayı istemez hiçbir erkek, boğalığıyla gurur duymak ister. Nasıl bir vasıf taşır boğalar üzerinde?

"Bir zeki hayvan ki, dört işlemi kafadan yapıyor!"
"Öyle akıllı ki, bana mısın demiyor tamir işlerine!"
"Liderlik had safhada sürüyü kattı mı önüne, kimseye iş bırakmıyor!"

Boğa işte ya; Bir İspanya arenalarından biliriz kendilerini, birde çiftlikte elinden geçirdiği ineklerden. Spermlerini dağıtmak gibi bir misyonu vardır mahlukatın, öyle yaratılmış. Başka bir şey bilmez gariban. Birde öğretmişler kırmızıya kızması gerektiğini. Ne yapsın insan evladıyla uğraşmamak derdine, koşup duruyor üstlerine. Zevk alıyor bundan da güruh, ne desin bencileyin?!

Dağılmasın konu, gelelim erkeklerin öküz olmaması meselesine. Erkekliğini yok sayan, kaybeden, kullanmayanlar için değil söz. Bilfill aktif ademler içindir. Boğa olan karşısında inek ister, inekler samanla mutlu olur.

Boğa mutlu olmaz. Neden? Boğa Fransız mutfağı mı tercih ediyor? Bir avuç samanla ağzı kulaklarında yaşayan inek camiası karşısında, ayrı dünyaların hayvanlarız: Sen varoş ineği, ben aristokrat boğası diyen zihniyetin vücud-u insan olmuş halini mi görüyoruz günümüzde?!

Bu sözleri sarfeden kişinin, kadınlara hıncından dolayı böyle bir beyanatta bulunduğu biliniyor. Ne de olsa terkedilen ve tercih edilmeyen erkekler, ömürboyu acısını duyarlar içlerinde. Gittikçe çoğalan bir kinle bütün karşı cinsleri karşılarına alırlar. Bu bağlamda söylenmiş sözler olarak addettikten sonra, değinilmesi gerekenin şu olması lazım gelir.

Yıllarca erkek egemen toplumlarda, ön plana çıkan yine erkek olmuştur. Söz sahibi olan, yönetici olan, baskın olan erkektir. Bağımlı olması gereken kadın, kişiliğini ortaya koymadan yaşamak zorunda bırakılmıştır.

Herhangi bir atılım yapması daima engellenmiş, kendini gösterecek yeteneklerini ortaya çıkarılmasına imkan verilmemiştir. Zihniyet öyle yerleşmiştirki, kırılması zor olmakla birlikte; dillerden çıkanlar içte neler olduğunu gözler önüne sermektedir. Sarfedilen bu sözdeki gibi.

Söylenecek çok şey olmasına rağmen yine son sözü Simone' ye bırakıyorum (Kurtarıcım önünde şükranla eğiliyorum):

"Onları zincirlere bağlı aşağılık zevklerine terk ediyorum. Oysa doğa aynı zincirleri başkalarına takma hakkı tanımıştı onlara. Terkediyorum, otlasınlar bakalım bayağılığın çayırlarında."

*İsmet Özel' in 2003 yılındaki bir röportaj sırasında söylenen sözleri