Tartışmaların odağını, "insan evrimleşecek. ..", "Hayır, evrimleşmeyecek. .." gibi iki karşıt görüş oluşturuyor. Bunlara, bir de "Neye doğru evrimleşecek? " sorusu ekleniyor. Yarının insanı, tüm dünyada paleontologlar ve genetikçiler arasında pek çok soruya ve ateşli tartışmalara konu oluyor. 200.000 ya da 1.000.000 yıl sonra "Homosapiens" in neye benzeyeceği şimdiden kestirilemiyor. Ama bu bekleyiş sırasında daha çok mürekkep harcanacağı da bir gerçek.

Evrimciler

İklim, doğal afetler ya da hastalıklar gibi evrimin temel etmenleri, şimdiye kadar doğal ayıklanmanın ve evrimsel baskının kaynağını oluşturuyordu. Ve biz de bunlara bağlı olarak değişiyorduk. Ama kaloriferden modern tıbba kadar uzanan bir yelpaze sayesinde insan, binlerce yılda biçimlendirdiğ i çevreden kendisini korumayı artık biliyor. O nedenle, herhangi bir buzul çağı ya da yağmurlu bir dönem, son derece iyi donanmış "Ho­mosapiens"  için bir sorun yaratmayacak.

 

Evrime uğramayacağımızı savunanlar

Genetikçi Albert Jacquard gibi bazı uzmanlar, insan türünün artık evrime uğramayacağını savunuyorlar. Çünkü gelecekte sayımız çok artacak ve bu da, tür genelinde yeni bir genetik özellik getirmeyecek. Gezegenin bazı bölgelerindeki insanlar belki küçük mutasyonlar geçirecekler, ama tür, kendi bütünlüğü içinde büyük değişiklikler göstermeyecek. .. Paris İnsan Müzesi direktörü Andre Langaney ise, "Dünya'nın tarihinde, yaşam biçimlerini derinden değiştiren kazaların görüldüğünü hatırlamak gerek" diyor, "Her zaman, bir meteoritin ya da yanardağ patlamalarının, bir başkasını kurmak üzere ekolojik dengeyi yıkması mümkündür..."

 

KuÅŸaktan kuÅŸaÄŸa ortalama 2 cm . uzuyoruz

Gerçekten de insan, biyolojik tarihi boyunca bu türden birçok olay atlatmış bulunuyor. Varlığını hala koruduğuna göre de, kaçınılmaz olarak derin değişikliklere uğradığı düşünülüyor. Evrimin durduğunu savunan A. Jacquard’in tersine, bazı biyologlar insandaki evrimin sürdüğüne inanıyorlar. Bunu da, ortamın derece derece ortaya koyduğu değişimlerle tıptaki ilerlemelere mal ediyorlar. Sözgelimi, boyumuzu ele alalım... Kuşaktan kuşağa ortalama 2 cm . uzuyoruz. Ama bunun nedeni, genetik mutasyona değil, daha zengin bir beslenmeye ve yaşam biçimimizdeki iyileşmeye bağlanıyor. Belki de, beyin tabanında bulunan bir iç salgı bezi, hipofiz tarafından sentezlenen büyüme hormonu, kent insanında kırsal kesimdekinden daha fazla üretiliyor. Yapay Işıklar, kentteki görüntüler ve gürültüler, bu bezin da­ha sık uyarılmasına yol açıyor.

 

Boy, yaş uzuyor, büyüme hızlanıyor…

Japonya'da yapılan araştırmalar, iki kuşakta kentlilerin 20 cm . köylülerin ise sadece 4 cm . uzadıklarını gösteriyor. Boydaki uzama henüz genlere yazılmış değil, ama ge­lecekte ne olacağı bilinmiyor. Yarının insanında, büyümenin çok yavaş gerçekleşebileceğ i de varsayımlar arasında yer alıyor. Sözgelimi, köprücük kemiğinin doku gelişimi Neanderthal insanda 18 yıl sürmesine karşın, bugün 25 yıl alı­yor. Ortalama yaşam süresinin ise, tıptaki ilerlemelerle 120 yaş civarına çıkabileceği düşünülüyor.

 Erken ergenlik, geç ve zor doğum

Ayrıca organlar, yerlerini doldurma çaresi bulunmazsa, doğru işleyebilmek uğruna aşırı derecede yıpranacaklar. .. Sözgelimi, kadın gittikçe daha erken yaşta, 9-10 yaşında ergenliğe ulaşabilecek. Ama toplumsal konumu nedeniyle daha geç yaşlarda çocuk doğuracak. Montpellier Evrim Bilimleri Enstitüsü'nün kurucusu Louis Thaler, "Zaten gittikçe daralan leğen kemiği ya da kasılan çene kemiği, değişimlerden daha çok etkilenecek" diye dikkatleri çekiyor. Söz konusu gelişmeler, yeni bir ortama uyumun göstergeleri değil; tıp yüzünden artık işlemez hale gelen doğal ayıklanmadaki gevşemenin yol açtığı olgular şeklinde değerlendiriliyor. Bu bağlamda, bebeklerin evrim sonucunda daha iri bir kafatasına sahip olma eğilimlerine paralel şekilde dar kalçalı kadın sayısında da büyük bir artış gözlemleniyor. Darlığı "kışkırtan" etmen ise, doğumların sezaryen yöntemiyle yaptırılması...

 

Doğum ve dişlerin neden olduğu ölümler azaldı

Gerçekten de, önceleri çoğu kadın daha ilk doğum sırasında ölüyordu ve bebekleri de her zaman hayatta kalamıyordu. Bu bakımdan, geçmişteki annelerin, "dar leğen kemiği" tipini kızlarına aktarma konusunda pek az şansları vardı. Tıp, benzer şekilde altçene kemiğinin kısalmasında da katkıda bulundu. Atalarımızda, kısa bir çene kemiği, "20 yaş dişi"de denilen "akıl dişi" iltihaplanmaları yüzünden ölme anlamına geliyordu. Günümüzde ise, diş hekimi çürükleri tedavi ediyor ve bu kalıtsal özelliğin sonraki kuşaklara aktarımını kolaylaştırıyor.

 

Miyopluk

L. Thaler "Bu, aynı miyopluktaki ilkeye benziyor" diye ekliyor, "Miyopluğun arttığı ve artacağı biliniyor. Söz konusu olgu, modern insanın artık daha iyi görmeye ihtiyaci kalmadığını göstermiyor. Cağımızda, bir miyop artık 'yaşıyor, döllüyor ve doğuruyor.' Oysa, tarih öncesi dönemlerde miyop bir avcı, ölü bir insandı..." Ancak gelecekte, miyopluk, mukovisidoz gibi sorunlara "elveda" diyeceğiz...

 

Genetik hastalıklar iki nedenle ortadan kalkacak;

Birincisi, bu genleri taşıyan embriyonları belirlemek ve yok etmek amacıyla testler yapılacak. İkincisi ise, böyle bir gen taşıyan insanlar gen tedavisi görebilecekler. Anormal genler biyolojik makaslarla ortadan kaldırılacak ve yerleri sağlamlarıyla doldurulacak. Öyleyse, insan kendi evriminin "efendi"si olacak ve ge­netik yönden "doğru", yeni bir "Homo sapiens" geliştirilebilecek.

Kanser uzmanı Claude Jasmin, "Günümüzde bu tedavilerin geniş ölçekte uygulanabileceğ ini düşünmek biraz hayal..." diyerek konuya daha ılımlı bir açıdan yaklaşıyor. "Ayrıca, amaçlananın sadece bu olduğunu düşünüyorum. Tersi, yani ideal bir insan yaratma girişimi çok aşırıya kaçar. Yoksa tarihimizin, öjenizm (üstün ırk) teorisinin övgüye boğulduğu karanlık günlerine geri döneriz..."

 

Bir gün dünyayı terk etmek zorunda kalacağız

İnsanın, bir gün evrimini denetim altına almak için teknikler geliştirmeyeceğ ini şimdiden kim bilebilir? Bilimsel makale yazarı Robert Clarke, buna "Ve insanlığın her büyük keşfinde görüldüğü gibi, söz konusu tekniklerin de yarar sağlayacağına kesin gözüyle bakabiliriz" diye açıklık getiriyor, "Ayrıca seçme şansı da bulamayabiliriz. Sonunda Dünyanın yok olacağı biliniyor. İnsanlara, iklim değişikliklerine, ardından da başka bir gezegene uyum sağlama çaresi bulmak gerekecek. Bu durumda çok büyük genetik değişimler işin içine girecek" diyor.

Ünlü Amerikalı paleontolog Dougal Dixon, Dünya’yı bir uzay gemisiyle terk etmek zorunda kalan ve çölleşmiş bir gezegende yaşayan insanın, genetik müdahaleler ve klasik evrim süreçlerinden hareket ederek 2, 3, hatta 5 milyon yıl sonrasında neye benzeyeceğini tasarlamış... Çöl insanı, meduza insan ya da teknolojik insan... Herkes, çok uzak torununu şimdiden hayal etmekte özgür!