Eski zamanlarda bir paşa, bir çingene kızına aşık olur. paşa yağızdır, gençtir, heybetlidir, bölge halkı kendisinden çok çekinir.
yanındaki yardımcılarına söyler, "bu kızı alacağım" diye.. yaşlı yardımcısı "efendim önce kızı usulüne uygun olarak babasından isteyelim" der.
paşa pek hoşlanmasa da kabul eder. kızın evine gidilir ama paşa kapıda bekler, yardımcısı içeri girer.

Paşanın adamı güzel cümlelerle durumu özetler:
-efendim, bizim paşamız kızınızı beğenmiş, allahın emri peygamberin kavli...
pohpohlanmaktan dolayı gururu okşanmış kız babası karizma yapmak ister kendince
-neee,senin paşan da kim oluyor benim kızımı istiyor, öyle paşa falan dinlemem ben, sen benim kim olduğumu biliyor musun, git söyle o paşana benim ona verecek kızım yok!
yardımcı kıpkırmızı bir suratla aşağıya iner, paşa kendisini beklemektedir, durumu ona anlatır utana sıkıla..
paşa hiddetlenir, kılıcını çeker, kapıya bir tekme atıp içeri dalar:
-hangi anasını s..tiğim vermiyor lan bana kızını?
kız babası ürkek bir şekilde yanıt verir:
-estagfurullah paşa hazretleri, ne demek vermemek. sizin gibi usulüyle istemediler ki...