Sevgi, insanı insan yapan en önemli duygulardan biridir. Sevgi faktörü toplumlarda ki ve kişiler arasındaki münasebetleri belirleyen çok önemli temeltaşlardan biridir. Bir toplumda sevgi ne kadar yüksek olursa, sevmek ve sevilmenin anlamı ne kadar yüce olursa , o toplumda o kadar ihtilaf, kavga, kargaşa, anarşi ve teror az olur. Suçlar ve suçlular azalır. Sevmeyi derinliğine öğrenmeliyiz ve öğretmeliyiz. Dünya da gelişen teknoloji ve sanayi, refah seviyesini arttırmakla ve insanların hayat şartlarını geçen yüzyıllara oranla akıl almaz derecede kolaylaştırmakla beraber, sevgi unsurunun makineleşme ile ters orantılı olarak olumsuz boyutta etkilendiğini düşünüyorum. Sevgi perspektifinde daralma ve içedönme(narsizm) durumu ile karşı karşıyayız. Topyekun tüm insanları, akrabaları hatta yakın aileyi sevmek yerine sevginin tüm unsurlarını içe yani bizzat kendimize dönderme eğilimine girmiş bulunuyoruz.
Böylece toplumu deil kendini düşünen, kendini seven,çıkarcı,menfeatci,bencil,egoist ve narsist bireyler topluluğuna dönüşmeye başladık.
Peygamberin, komşusu aç iken tok yatan bizden deildir dusturuna tam ters olarak birbirini hiç tanımayan sevgi ve komşuluk anlayışından yoksun suni apartman toplulukları oluşturduk.
Sevgi faktörünü, tekrar içten dışa döndürmedikçe, narsist düşüncelerden temizlemedikçe, sanayi ve teknoloji de ne kadar ileri gidersek gidelim,insanların makineleşmesine engel olamayız.Duygudan yoksun anabenci,yaşamın anlamını bilmeyen,intihar eğilimi artmış topluluklar haline geliriz..
Sevgiyi gerçek anlamda yaşayan, tüm insanları ve canlıları kucaklayan sevgi,saygı,şefkat ve muhabbet dolu bir toplum olmamız dileği ile herkese sevgiler sunuyorum.
sevgi dolu iyi haftalar...Bu posta 1228 defa okundu